Het was (letterlijk en figuurlijk) een lange weg die Artjom Kasparian (22) moest afleggen om zich als Nederlands Kampioen (tot 81 kg.), voor te bereiden op het hoogste podium dat je als bokser kan bereiken: De Olympische Spelen in Tokyo van 2020.

Met zijn familie gevlucht uit Armenië, opgegroeid in een Asielzoekers-centrum, waar hij geen geld had om de bus naar de stad te betalen, zodat hij niet naar een boksschool kon.

Uiteindelijk terecht gekomen onder de rook van Rotterdam en toen meteen op zoek gegaan naar volgens hem “de beste boksschool in de stad”. Dat werd dus 5 jaar geleden van ’t Hof in Crooswijk.

Trainer Rob zag het meteen toen hij binnenkwam voor een eerste proefles. Dat is er een met talent. “Heb je al eerder gebokst?” en “is wedstrijdboksen niks voor jou?”. Daar hoefde Artjom geen twee keer over na te denken.

De rest is zoals ze zeggen: Geschiedenis.

Nu 5 jaar en 86 partijen later staat hij op het kruispunt van zijn carrière: Hij zit tegen de top 12 van de wereld aan. Nu volledig gaan voor Tokyo in 2020 of de droom opgeven. Hij zal er veel voor moeten laten: een baan, vrije tijd, geen inkomen, altijd op voeding en voldoende rust letten en nog veel meer. Om er te komen zal hij allereerst de A-status als bokser moeten verwerven Dat kan alleen als hij deelneemt aan A-toernooien zoals EK’s en WK’s en de AIBA (internationale boksbond) je die status toekent. Vanaf dat moment kan je punten verzamelen voor een internationale ranglijst.

Hij heeft het er voor over: hij zal zich dan ook volledig moeten focussen op dat ene doel. Artjom komt al uit in de Duitse Bundesliga. Heeft vorige maand tijdens “Gladiatoren aan de Maas” de Amerikaanse kampioen Khalil Coe verslagen (80 partijen waarvan 60 gewonnen) Deze Coe had meervoudig kampioen LaCruz uit Cuba KO geslagen eerder dit jaar. Van deze Julio Cesar La Cruz, had Artjom vorig jaar tijdens hetzelfde Gala nog verloren. Het opdoen van ervaring met boksers uit de top tien van de wereld is wat vooral nodig is om hem naar een hoger niveau te tillen.

 

 

Een keerpunt was voor trainer Ton Dunk een gebeurtenis tijdens de “Eindhoven Cup”, dit jaar.

Hij trof Artjom moederziel alleen in een kleedkamer met een zwaar bloedend oor met daarop een berg ijs, heel moe en afgemat.

“Nu moet er wat gebeuren”, nam hij zich voor. We gaan een plan van aanpak in elkaar zetten om Artjom naar de Olympische Spelen van 2020 in Tokyo te begeleiden.

Voorzitter Ferdinand Bestebreurtje van Rotterdam Boxing noemt dat “ontzorgen”. Dat betekent vanaf nu: fulltime boksen, geen bijbaantjes, een maandelijkse vergoeding.

Zaken als: trainingsfaciliteiten, voeding, kleding, para-medische begeleiding, maar vooral ook ervaring opdoen met de beste boksers van de wereld. Elk kwartaal tenminste een internationaal trainingskamp. Daar is geld voor nodig, veel geld.

naamloos (38 van 48)

Een 25-tal ondernemers waren donderdag 20 december bijeen in Boksschool van ’t Hof in Crooswijk om een “Certificaat 2020” aan te schaffen en zo te investeren in de Olympische droom van Artjom. Onder de naam “vrienden van Artjom” worden ze deelgenoot van het traject dat Artjom de komende 18 maanden moet afleggen om zijn droom te verwezenlijken. Ze maken deel uit van een community die het geweldig vindt om Artjom te helpen zodat hij zich volledig op het boksen kan richten. Mede initiatiefnemer Rob de Haan zal allerlei activiteiten opzetten gedurende het traject om de band tussen certificaathouders, Artjom en zijn trainers (op een ietwat luchtige en sportieve manier) te verstevigen.

naamloos (13 van 48)

naamloos (11 van 48)naamloos (25 van 48)naamloos (15 van 48)naamloos (21 van 48)naamloos (30 van 48)naamloos (31 van 48)naamloos (19 van 48)naamloos (35 van 48)

De eerste 18 werden dezelfde avond, ondertekend en al, uitgereikt aan de enthousiaste “vrienden van Artjom”. Nu die Olympische medaille nog…..

 

Wordt vervolgd.

 

Rotterdam, 21 december 2018,

Marijke Blom.

Reacties

reacties